¹Bądź pozdrowiona, Królowo Mądrości, Pan niech cię strzeże z twą siostrą, świętą, czystą Prostotą.

²Pani święte Ubóstwo, Pan niech cię strzeże z twą siostrą, świętą Pokorą.

³Pani święta Miłości, Pan niech cię strzeże z twą siostrą, świętym Posłuszeństwem.

⁴Wszystkie najświętsze cnoty, niech was strzeże Pan, od którego się wywodzicie i pochodzicie.

⁵Nie ma w ogóle na całym świecie żadnego człowieka, który mógłby jedną z was posiadać, jeśli wcześniej nie umarłby.

⁶Kto jedną posiada, a innym nie uchybia, posiada wszystkie.

⁷I kto jednej uchybia, żadnej nie posiada i wszystkim uchybia. (por. Jk 2, 10)

⁸I każda zawstydza wady i grzechy.

⁹Święta Mądrość zawstydza szatana i całą jego przewrotność.

¹⁰Czysta i święta Prostota zawstydza całą mądrość tego świata (por. 1Kor 2, 6) i mądrość ciała.

¹¹Święte Ubóstwo zawstydza pychę i skąpstwo, i troski tego świata.

¹²Święta Pokora zawstydza pychę i wszystkich ludzi, którzy są ze świata, podobnie i wszystko co jest ze świata.

¹³Święta Miłość zawstydza wszystkie pokusy diabelskie i cielesne, i wszelką bojaźń cielesną.

¹⁴Święte Posłuszeństwo zawstydza wszelkie ludzkie i cielesne pożądania,

¹⁵i utrzymuje ciało w umartwieniu, aby było posłuszne duchowi i aby słuchało swego brata,

¹⁶i czyni człowieka poddanym i uległym wszystkim ludziom,

¹⁷i nie tylko samym ludziom, lecz także dzikim i okrutnym zwierzętom,