¹Najwyższy, wszechmogący, dobry Panie,
Twoja jest sława, chwała i cześć,
i wszelkie błogosławieństwo. (por. Ap 4, 9. 11)

²Tobie jednemu, Najwyższy, one przystoją
i żaden człowiek nie jest godny wymówić Twego Imienia.

³Pochwalony bądź, Panie mój,
ze wszystkimi Twymi stworzeniami, (por. Tb 8, 7)
szczególnie z panem bratem słońcem,
przez które staje się dzień i nas przez nie oświecasz.

⁴I ono jest piękne i świecące wielkim blaskiem:
Twoim, Najwyższy jest wyobrażeniem.

⁵Pochwalony bądź, Panie mój,
przez brata księżyc i gwiazdy, (por. Ps 148, 3)
ukształtowałeś je na niebie jasne i cenne, i piękne.

⁶Pochwalony bądź, Panie mój, przez brata wiatr i przez powietrze,
i chmury, i pogodę, i każdy czas,
przez które Twoim stworzeniom dajesz utrzymanie.

⁷Pochwalony bądź, Panie mój, przez siostrę wodę, (por. Ps 148, 4-5)
która jest bardzo pożyteczna i pokorna, i cenna, i czysta.

⁸Pochwalony bądź, Panie mój, przez brata ogień, (por. Dn 3, 66)
którym rozświetlasz noc: i jest on piękny, i radosny, i krzepki, i mocny.

⁹Pochwalony bądź, Panie mój, przez siostrę naszą matkę ziemię,
która nas żywi i chowa,
wydaje różne owoce z barwnymi kwiatami i trawami. (por. Ps 103, 13-14)

¹⁰Pochwalony bądź, Panie mój, przez tych,
którzy przebaczają dla Twej miłości i znoszą słabości i prześladowania.

¹¹Błogosławieni ci, którzy je zniosą w pokoju, (por. Mt 5, 10)
ponieważ przez Ciebie, Najwyższy, będą uwieńczeni.

¹²Pochwalony bądź, Panie mój, przez naszą siostrę śmierć cielesną,
której żaden człowiek żywy uniknąć nie może.

¹³Biada tym, którzy umierają w grzechach śmiertelnych;
Błogosławieni ci, których [śmierć] zastanie w Twej najświętszej woli,
albowiem śmierć druga nie wyrządzi im krzywdy. (por. Ap 2, 11; 20, 6)